Kunststof glazen worden het meest gebruikt. Bij fabricage wordt vloeibaar monomeer gefiltreerd en vervolgens in een gietvorm gegoten. Deze gietvorm bestaat uit 2 met uiterst precisie geslepen en gepolijste stempels, die door een kunststof ring bij elkaar worden gehouden. Na het vullen vindt het polymerisatieproces plaats. Hierna wordt de kunststof lens uit de vorm genomen en krijgt het materiaal de gelegenheid te ontspannen. Een deel van de organische glazen wordt kan-en-klaar gegoten, bij het andere deel wordt het 2e vlak als speciaal recept later nog bijgeslepen & gepolijst.

Kunststof heeft een hogere krasgevoeligheid dan glas, maar door een oppervlaktebehandeling (anti-kraslaag) kan dit gedeeltelijk weggenomen worden. Er ontstaat dan een organisch glas dat ongeveer 80% van de hardheid van mineraal glas heeft, terwijl de voordelen van een laag gewicht en de onbreekbaarheid toch behouden blijven. De brekingsindex is lager dan die van minerale glazen. Net als bij minerale glazen is het ook mogelijk een materiaal samen te stellen dat een hogere brekingsindex heeft, waardoor bepaalde kunststof glazen ook dunner gemaakt kunnen worden. Organische glazen kunnen als gevolg van krachtig geweld versplinteren. Kunstof glazen (polycarbonaat) daarentegen zijn veel veiliger. Het is raadzaam een bril met kunststof glazen te dragen, bij werkzaamheden met risico op oogletsel of sporten zoals racket- en balsporten.